::..I'll be there for you..::

Fiction :: To You For You

Staring :: Tackey& Tsubasa

Writing by :: ai soul

Story by :: ai soul

ภายในห้องสตูดิโอที่ตอนนี้ดูวุ่นวายมากเป็นพิเศษหลังจากที่เสร็จสิ้นการถ่ายทำ พนักงานหลายคนกำลังเก็บเครื่องมือและสายไฟที่ระโยงระยางให้เข้าที่ ผู้ชมที่เข้ามาชมเตรียมตัวเดินกลับบ้านกันด้วยความเป็นระเบียบ รวมถึงพิธีกรและแขกรับเชิญในเทปนี้ที่กำลังคุยกันอย่างออกรสพร้อมทั้งเตรียมเก็บของไปด้วย

ฮะๆๆๆไม่น่าเชื่อเลยนะครับว่าทักกี้จะสติแตกได้ถึงขนาดนั้น?พิธีกรชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้น

นั่นน่ะสิไอคาตะคุงนี่แสบจริงๆเลยถูกใจป้ามาก!หญิงชราที่ยังดูอ่อนกว่าวัยจริงๆเอ่ยขึ้นบ้าง..ก็จะไม่เห็นด้วยได้อย่างไรในเมื่อเด็กมันทำถูกใจป้าขนาดนี้

ครับขอบคุณครับนานๆได้แกล้งทีแบบนี้ก็สนุกดีเหมือนกันครับชายหนุ่มร่างบางที่ถูกเรียกว่าไอคาตะคุงตอบออกไปบ้างแต่ไอ้คนที่ถูกพาดพิงถึงมาโดยตลอดนี่สิ ทั้งโกรธทั้งอายจนไม่รู้จะทำยังไงแล้ว

พอได้แล้วน่าป้าคาซึโกะ...ซึบาสะ...แค่นี้ชั้นก็อายจะตายอยู่แล้วนะก็คนมันกลัวนี่เลิกล้อซะทีเหอะ!!อดทนฟังมานานแล้วขอระบายสักทีเหอะทั้งซึบาสะ(ไอคาตะคุงของป้าคาซึโกะเค้าล่ะ)ทั้งป้าคาซึโกะแถมยังพี่ๆอีกสองคนที่หัวเราะจนท้องแข็งกับการที่เห็นคนอื่นเค้าเดือดร้อนเนี่ย...เฮ้อซวยจริงๆไม่น่าตกปากรับคำเป็นแขกรับเชิญมาโปรโมตซิงเกิ้ลโฮ่ซัมเมอร์ที่นี่เลยจริงๆ...อย่าให้รู้เชียวนะว่าใครเป็นคนคิดเกมนี้ไม่งั้น หึหึแล้วอีกอย่างเทปนี้มันอะไรกันนักกันหนาโดนแกล้งตั้งแต่ต้นจนจบรายการ ซึบาสะก็จริงๆเลยแทนที่จะช่วยกลับแกล้งซ้ำอีกซะงั้นกลับถึงบ้านเมื่อไหร่ต้องทำโทษสักหน่อย...

แหม...เอาเถอะทักกี้แกล้งเล่นนิดๆหน่อยๆเองน่ะอย่างอนไปเลย

โธ่!!ป้าครับ

เถอะน่าช่างมันเถอะกลับบ้านกันดีกว่านะทาคิซาว่า...กลับก่อนนะครับคุณป้า ก่อนที่จะเถียงกันไปเถียงกันมามากกว่านี้ร่างบางที่นั่งอยู่เลยขัดขึ้นด้วยเกรงว่าสงครามอาจบานปลายก่อนที่จะเก็บกระเป๋าเดินนำออกไป.....แล้วมีรึที่สุดที่รักอย่างซึบาสะออกปากเองแบบนี้แล้วคนอย่างทักกี้จะไม่ทำตาม

เชอะ!ไปก็ได้ เอาไว้วันหลังผมมาเถียงกับป้าต่อละกัน ไปล่ะครับว่าแล้วร่างหนาก็เดินตามซึบาสะออกไปทันที

แหมเจ้าทักกี้นี่ไอคาตะคุงออกปากหน่อยกระดิกหางตามเชียวนะ.....กลับบ้านดีๆล่ะอย่าได้เที่ยวไปไล่กัดใครเค้าล่ะเสียงคุณป้าสุดที่รักของทักกี้ยังไม่วายตามมาส่งจิกกัดตามประสาหลานรัก

ป้าก็ผมน่ะถึงเป็นหมาแต่ก็เป็นหมาที่มีเจ้าของแล้วนะครับ!!

จะว่าไปแล้วมันก็ไม่ผิดนี่ที่บอกว่ามีเจ้าของแล้วก็ในเมื่อทั้งเค้าและซึบาสะน่ะแต่งงานกันแล้วจริงๆที่บอกไปตอนGoคอนน่ะจริงๆเลยล่ะแต่ก็กลายเป็นเรื่องฮากันไปบอกใคร ใครจะเชื่อก็เวลาอยู่ต่อหน้าสื่อออกจะเหมือนเพื่อนรักกันอย่างนี้...ก็ซึบาสะน่ะสิที่บังคับให้ทำทั้งที่ก็อยากหวานออกทีวีกะเค้ามั่ง..ซึบาสะน่ะเค้าห่วงเรื่องภาพพจน์ของเรา ผมก็เข้าใจ แต่ช่างเถอะมันก็แค่อยู่ต่อหน้าสื่อเท่านั้นล่ะ....ก็เวลาเราอยู่กันที่บ้านที่ผมลงทุนซื้อถึงสามร้อยล้านเยนเลยทีเดียวหวานมากครับขอบอก เพราะเรา(ทักกี้)สามารถทำอะไรโดยไม่ต้องแคร์สายตาใคร อยากจูบก็จูบ อยากหอมก็หอม ซะอย่างนั้นเหมือนกับตอนนี้ที่ไหนๆก็ถึงบ้านแล้วยังไงก็ขอสำเร็จโทษเสียหน่อยเหอะ

chup!!

ทำอะไรน่ะ?ซึบาสะสะดุ้งทันทีเมื่อจู่ๆเจ้าโกลเด้นที่เดินตามมาข้างหลังขโมยจูบแก้มเอาดื้อๆ

อ้าวก็ทำโทษไงวันนี้ซึบะจังแกล้งชั้นตั้งเยอะ!!!ร่างหนาตอบออกไปอย่างเต็มภาคภูมินักหนา ริมฝีปากบางได้รูปเบะออกสองมองยืนกอดอกแสดงให้รู้ว่าเค้ากำลังงอนอยู่ด้วย

แกล้งอะไรไม่ได้แกล้งสักหน่อย....อย่ามามั่วน่า!!ทำเข้าไปได้นะท่าทางแบบนี้เนี่ยโตขนาดนี้แล้วยังทำเป็นเด็กๆไปได้....น่ารักตายล่ะเจ้าโกลเด้นหัวถาก..

มั่วที่ไหนเล่าก็เล่นยื่นลูกโป่งมาขนาดนั้นอ่ะ....ก็รู้ว่าชั้นกลัวนี่!!

แล้วไงล่ะ?

เพราะฉะนั้นก็มาให้ชั้นทำโทษซะดีๆ...ดีกว่าน่าซึบาสะว่าแล้วก็ก้าวยาวๆตรงไปประชิดกับร่างบางตรงหน้าทันทีสองมือเริ่มโอบเอวบางเอาไว้ จมูกโด่งได้รูปคลอเคลียบริเวณแก้มเนียน

แล้วจะทำโทษยังไงล่ะ?ถามไปงั้นแหล่ะไม่ได้หวังจะได้คำตอบเท่าไหร่หรอกก็ในเมื่อแค่เห็นแววตาเจ้านี่ที่มองเค้าอยู่ถ้าไม่รู้ว่าอยากจะได้อะไร แล้วไอ้อาการคลอเคลียแบบนี้..เรื่องเดียวเท่านั้นแหล่ะ!!

แหมซึบะจังก็น่าจะรู้อยู่แล้วนี่นา ป้ะ..ไปอาบน้ำด้วยกันดีกว่าชั้นจะได้เริ่มทำโทษพูดมาได้นะ..น่าหมั่นไส้ซะ...แต่เอาเถอะวันนี้อารมณ์ดีแกล้งไปเยอะถือว่าคุ้มล่ะน่านานๆทีรักดอกจึงหยอกเล่นนะเนี่ย แต่ก็เล่นเอาคนตรงหน้าแทบตายเหมือนกันมีแอบน้ำตาไหลด้วยคงกลัวจริงๆสินะ..สงสัยแกล้งมากไปจริงๆ...งั้นจะยอมให้ทำตามใจคืนนึงละกัน

ภายในห้องน้ำโอ่โถงที่ถูกตกแต่งไว้อย่างหรูหราแต่ดูทันสมัยสมกับราคา อ่างน้ำขนาดพอเหมาะที่ตอนนี้เต็มไปด้วยฟองกรุ่นกลิ่มหอมของน้ำมันหอมระเหยที่ผู้ใส่ต้องการให้เกิดความผ่อนคลาย

นี่ซึบะจังชั้นขอถามอะไรหน่อยได้ป้ะ?ร่างหนาเอ่ยขึ้นมาขณะที่กำลังถูหลังให้ร่างบางตรงหน้าที่แช่อยู่ในอ่างเดียวกัน

จะถามอะไรล่ะ?ซึบาสะหันมาพร้อมกับรับผ้าจากคนตรงหน้าแล้วเปลี่ยนมาเป็นคนที่ถูหลังแทน

ก็...เอ่อ..ถ้า..ถามแล้วอย่าโกรธนะ

ก็แล้วมันอะไรล่ะ?คิ้วสวยขมวดขึ้นอย่างสงสัย..จะถามก็ถามมาสิ

ก็ซึบะจังอ่ะ..ทำไมชอบทำตัวแมนจัง..ตัดผมมั่งล่ะ ไม่ยอมโกนหนวดบ้างล่ะดีนะที่ตอนนี้โกนมั่งแล้ว

ก็แล้วทำไมล่ะไม่โกนแล้วจะไม่รักใช่มั้ย?เสียงนุ่มแกล้งตัดพ้อขึ้น

ปละ..เปล่านะซึบะจังจะเป็นยังไงก็รักทั้งนั้นแหล่ะก็แหม..ภรรยาผมทั้งคนนะคร้าบบบทักกี้รีบหันกลับมายังร่างบางรีบปฏิเสธทันควัน พร้อมทั้งหยอดลูกอ้อนอีกหน่อยเนื่องจากกลัวว่าซึบาสะโกรธแล้วพาลงอนไปซะอย่างงั้น...ยิ่งขี้ใจน้อยอยู่ด้วย

งั้นอยากรู้รึเปล่าล่ะว่าทำไม?จู่ๆซึบาสะก็เป็นฝ่ายเริ่มคำถามเสียเอง..อยากรู้จริงๆงั้นเหรอ..

อื้ม...แต่ไม่บอกก็ไม่เป็นไรหรอกนะ

ก็..ชั้นน่ะก็อยากจะทำตัวเท่เหมือนกับนายบ้างนี่..ถูกชมว่าสวยมั่งล่ะน่ารักมั่งล่ะทั้งที่เป็นผู้ชายน่ะมันก็รู้สึกแปลกๆน่ะสิ..ก็แค่อยากมีใครชมว่าเท่บ้างก็แค่นั้นเอง...แต่ว่าเรื่องหนวดนี่คงไม่อยากไว้แล้วล่ะดูแล้วตลกพิกลพูดแล้วก็อดที่จะแก้มแดงไม่ได้บอกไปแบบนี้ก็เขินเหมือนกันนะ...หลายครั้งที่มักถูกเปรียบเทียบกับหมอนี่ที่มักจะได้รับคำชมว่าเท่บ้างละหล่อบ้างล่ะแต่ทีกับตัวเค้าล่ะ..ซึบาสะน่ารักจังเลย..มันก็น่าดีใจแต่ยังไงก็เป็นผู้ชายนี่..

แหมน่ารักจังเลยน้า..ซึบาสะเนี่ยแต่ว่าคงไม่สำเร็จหรอก

หมายความว่ายังไง?

ก็...จะทำยังไงก็ยังน่ารักอยู่ดีแหล่ะทักกี้ทำหน้าทะเล้นตอบ..ก็จริงนี่ถึงเก๊กแค่ไหนก็แอบหลุดทุกที

ว่าชั้นเหรอ..งั้นต้องเจอนี่..นี่แน่ะๆๆซึบาสะแกล้งโมโหกลบเกลื่อน..ทำไมเจ้านี่ชอบทำให้เขิน ให้อายได้ทุกวันเลยนะ..งั้นคราวนี้จะแกล้งให้หัวเราะไม่หยุดเลยคอยดูสิ..ว่าแล้วนิ้วเรียวก็เริ่มจี๋ไปตรงเอวของทักกี้..ทำให้ร่างหนาต้องคอยหนีมือซน และก่อนที่จะบ้างจี้จนยั้งไม่อยู่อาศัยโอกาสตอนที่ร่างบางกำลังสนุกสนานกับการแกล้งตนจนไม่ได้ระวังตัวมือแกร่งของร่างหนากดต้นคอของซึบาสะเข้ามา ริมฝีปากบางกดจูบริมฝีปากอิ่มดูดเม้มไล้เล็มจนแดงช้ำก่อนที่จะส่งลิ้นร้อนของตนเข้าไปควานหาความหวานของอีกฝ่าย จูบที่อ่อนโยนในตอนแรกแต่เพียงไม่นานกลับเร่าร้อนจนแทบทำให้ลืมหายใจ...ลืมทุกสิ่งทุกอย่าง..แม้กระทั่งอาการที่คิดว่าจะแกล้งคนตรงหน้า..มือเรียวละจากเอวของร่างหนาเปลี่ยนมาเป็นโอบรัดรอบคอแทนเพราะอารมณ์รักที่ร่างหนามอบมาทำให้ไม่สามารถควบคุมตัวเองไว้ได้..และก่อนที่ร่างบางจะหายใจไม่ออกจากจุมพิตที่เร่าร้อนริมฝีปากบางจึงละจากริมฝีปากอิ่มนุ่มแดงช้ำที่เห็นแล้วอยากจะซ้ำอีกสักรอบ..แต่เกรงว่าซึบาสะจะหายใจไม่ออก..แค่นี้ก็หอบจนหน้าแดงแล้ว จึงได้แต่คลอเคลียอยู่บริเวณแก้มหอม

หมดเวลาเล่นแล้ว..ได้เวลาลงโทษแล้วล่ะซึบาสะ

บ้าเหรอนี่มันในห้องน้ำนะมือบางเริ่มผลักร่างหนาออกแต่ก็ดูจะไม่เป็นผลเมื่อคนตรงหน้าเพิ่มแรงกอดรัดมากขึ้น

ไม่เป็นไรก็เดี๋ยวในนี้ก่อนแล้วค่อยไปต่อที่เตียงก็ได้นี่ว่าแล้วร่างหนาก็ไม่สนใจคำค้านของซึบาสะ..ก็พอลองเข้าโหมดนี้แล้วมาห้ามกันคงยาก...ริมฝีปากบางเลื่อนมาจูบขบเม้มบริเวณติ่งหูทำให้เรียกเสียงครางจากซึบาสะได้ไม่ยาก

.อื้อ..อ้ะ มือหนาลูบไล้ไปตามผิวนุ่มที่ดูจะลื่นเป็นพิเศษเพราะน้ำสบู่ สัมผัสแผ่วเบานิ้วเรียวไล้เล่นยอดอกที่เริ่มแข็งเป็นไตของร่างบาง อีกข้างหนึ่งกอบกุมส่วนอ่อนไหวรูดขึ้นลงจนมีขนาดค่อยๆใหญ่ขึ้นมา

ซึบาสะทำให้ชั้นบ้างสิ!เสียงนุ่มแหบพร่าของร่างหนาเอ่ยขึ้นมาพร้อมทั้งแกะมือเรียวที่เกาะคออยู่ข้างหนึ่งไปแตะต้องส่วนที่แข็งขืนของตนที่ตอนนี้ก็ขยายใหญ่ไม่แพ้ร่างบาง...ยิ่งทำให้ซึบาสะที่เขินจนหน้าแดงเป็นทุนเดิมอยู่แล้วยิ่งเพิ่มสีเลือดมากขึ้นไปอีก

ทักกี้บ้า!!มือเรียวของทั้งสองคนค่อยๆขยับจนเป็นจังหวะเดียวกันจนในที่สุดน้ำรักสีขาวขุ่นก็ถูกปลดปล่อยออกมาทั้งคู่

คนดีชั้นเข้าไปนะทักกี้ยกร่างบางขึ้นนั่งบนตัวเอง จับแขนเรียวโอบรอบคอ สอดส่วนแข็งขืนเข้าไปในช่องทางแคบแต่เพราะช่องทางที่ไม่ได้ถูกทำให้ขยายไว้ก่อนที่แม้จะมีน้ำสบู่ช่วยหล่อลื่นจึงทำให้รู้สึกเจ็บมากยิ่งขึ้น

อ๊ะ..โอ๊ยเจ็บ..ทะทักกี้!

ค่อยๆผ่อยคลายที่รักริมฝีปากส่งลิ้นร้อนเข้าไปไล้เลียหาความหวานจากริมฝีปากอิ่มอีกครั้งเพื่อหวังที่จะให้ร่างบางได้รู้สึกผ่อนคลายจากความเจ็บปวดลงบ้าง มือแกร่งทั้งสองข้างยึดสะโพกบางไว้มั่นพร้อมทั้งขยับขึ้นลงตามจังหวะอารมณ์รักจนในที่สุดน้ำสีขาวขุ่นก็ถูกปลดปล่อยในร่างบางอีกครั้ง

ทักกี้จัดการอุ้มร่างบางเปลือยเปล่ามาไว้บนเตียงพร้อมทั้งหาผ้าขนหนูมาซับน้ำที่เกาะพราวบนผิวสีน้ำผึ้งใส...แก้มนุ่มสีแดงระเรื่อขึ้นเพราะความเขินอาย..ก็จะไม่อายได้ยังไงในเมื่อทั้งตัวเค้าและทักกี้ต่างก็ยังไม่ได้ใส่อะไรกันเลย..แถมเมื่อกี๊ในห้องน้ำนั่นอีก...ไม่น่าตามใจหมอนั่นจนได้เรื่องเลย!!

ซึบาสะเป็นยังไงบ้างเจ็บมากมั้ย?เสียงทุ้มถามขึ้นด้วยความเป็นห่วงแต่แววตากลับวิบวาวนักเหมือนจะบอกเป็นนัยให้รู้ว่าถึงจะคำตอบจะเป็นยังไงคืนนี้ก็คงไม่ยอมให้จบแค่ห้องน้ำที่เดียวหรอก

บ้า...กะก็..จะ..เจ็บน่ะสิ..ถามได้ซึบาสะตอบกลับด้วยความเขินอายปลายเสียงอ่อนลงนิดหน่อยแต่ก็ยังพอทำให้ได้ยิน

งั้น...ชั้นก็ขอลงโทษต่อเลยละกันนะ..พรุ่งนี้มีงานช่วงบ่ายทั้งคู่ไม่เป็นไรหรอก..เนาะ!!และแน่นอนเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมาคุณชายทาคิซาว่าที่ไม่เคยรอคำตอบว่าจะyesหรือnoเพราะในหัวสมองของชายหนุ่มตอนนี้มีแต่คำว่าต้องokอย่างเดียวเท่านั้น ก็เริ่มปฏิบัติการจับกดที่รักต่อ..แต่จะว่าไปหากจะใช้คำว่าจับกดก็คงไม่ค่อยจะถูกนักก็ในเมื่อซึบาสะก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรแถมคืนนี้ยังออกจะตามใจเป็นพิเศษซะอีก

ริมฝีปากบางได้รูปเริ่มไล้เล็มริมฝีปากอิ่มที่ยังคงแดงช้ำอีกครั้งลิ้นร้อนความหาความหอมหวานอย่างกระหายอยาก มือแกร่งแยกขาเรียวออกยกข้างหนึ่งพาดบ่าตัวเองไว้ นิ้วเรียวที่ชะโลมวาสรีนค่อยๆสอดเข้าไปในช่องทางแคบอีกครั้งเพื่อเป็นการขยายช่องทางไม่ให้ร่างบางต้องเจ็บเหมือนเมื่อครู่และค่อยๆเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆแต่เพียงไม่นานนิ้วเรียวก็ถูกแทนที่ด้วยสิ่งที่มีขนาดใหญ่กว่า

อื้ม..อึ๊ร่างบางครึมครางด้วยความรู้สึกเสียวซ่านทั้งที่ลิ้นร้องของตัวยังคงไล้เลียอยู่กับริมฝีปากของร่างหนา และเมื่อทักกี้เริ่มขยับแก่นกายที่ค้างเอาไว้เพื่อปรับความเคยชินให้ร่างบาง ยิ่งทำให้เรียกเสียงครางจากซึบาสะได้มากขึ้นไปอีก

อ๊ะ...อ๊า....ริมฝีปากอิ่มแดงช้ำที่ตอนนี้เป็นอิสระแล้วเปล่งเสียงปลดปล่อยความต้องการที่พุ่งสูงขึ้นของตัวเองเป็นระยะ ในขณะที่ริมฝีปากบางของอีกฝ่ายกำลังขบเม้มแสดงร่องรอยความเป็นเจ้าของไปทั่วผิวสวย พร้อมทั้งขยับแก่นกายเร่งจังหวะมากขึ้นเรื่อยๆ

ไปพร้อมกันนะ..ซึบาสะมือแกร่งกอบกุมส่วนอ่อนไหวของร่างบางขยับขึ้นลงตามจังหวะเข้าออกของแก่นกายร้อน ไม่นานสิ่งที่ยืนยันความไปถึงจุดสูงสุดของคนทั้งคู่ก็ปรากฏออกมาเป็นน้ำสีขาวขุ่น...ค่ำคืนที่ยาวนานหลายต่อหลายครั้งที่สองร่างหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน ถ่ายทอดความสุข ความอบอุ่นให้ซึ่งกันและกันผ่านทางร่างกายเปลือยเปล่า...จนในที่สุดร่างบางก็เผลอหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย...และนี่ล่ะก็คือบทลงโทษของนายทักกี้เค้าล่ะ

.................................................................หลายวันต่อมา...................................................

อะไรนะต้องออกทัวร์โซโล่คอนอีกแล้วเหรอ?เสียงทุ้มที่แสดงความไม่พอใจเป็นนักหนาเอ่ยกับคนรักที่อยู่ในอ้อมกอดที่ตอนนี้กำลังขมักเขม้นกับการเคลียร์เกมตรงหน้าด้วยความมุ่งมั่นไม่ได้สนอกสนใจคนที่กำลังตีโพยตีพายไม่พอใจเลยสักนิด....อะไรกันน่ะไม่เข้าใจท่านประธานคิตางาว่าเลยจริงๆเพิ่งจะได้ออกซิงเกิ้ลใหม่ด้วยกันแท้ๆ..ยังจะแยกให้ต่างคนต่างทำงานเดี่ยวอีกทั้งที่พักหลังๆนี่ก็มีงานเดี่ยวยาวมาแล้วแท้ๆ..ไม่ชอบเลย..จะต้องไม่เจอซึบะจังหลายๆวันเนี่ยมันทรมานจะตาย..แล้วนี่ยังจะมาอะไรอีก..ให้เวลาเตรียมตัวสองอาทิตย์สำหรับโซโล่คอนของซึบาสะครั้งนี้หลังจากนั้นก็เริ่มตระเวนออกทัวร์ตามที่ต่างๆแน่นอนว่าต้องออกต่างจังหวัดชัวร์...มาถึงตรงนี้แล้วทำให้รู้สึกเสียดายเงินสามร้อยล้านที่เอาไปซื้อบ้านหวังให้คุณพ่อคุณแม่ของเรามาอยู่ร่วมกันพิลึก..ก็ถ้าเก็บอีกไม่ถึงสิบปีนี่ก็คงจะเทคโอเวอร์บริษัทได้ล่ะมั้ง...ที่รักจะได้ไม่ต้องเหนื่อยแถมยังได้นั่งแท่นเป็นคุณนายท่านประธานอีกตะหาก...ว่าแล้วก็แค่ความคิดเพ้อเจ้อเฮ้อออออ

อืม...ไม่เป็นไรหรอกน่าไม่กี่วันชั้นก็กลับแล้วซึบาสะตอบขึ้นทั้งที่สายตายังจ้องอยูที่หน้าจอ

โหย!!ตอนนั้นไม่เจอกันสามวันยังเหมือนสามปีเลย...คิดถึงนี่!!

ก็โทรคุยกันก็ได้นี่..เถอะน่าทักกี้..นายก็มีงานเหมือนกันไม่ใช่รึไงอย่างอแงสิ!

เอางั้นก็ได้...แต่ซึบาสะห้ามปิดโทรศัพท์เด็ดขาดนะ

อืม...ว่าแต่นายเหอะตอนที่อยู่โตเกียวนายจะมาดูรึเปล่าล่ะ....ครั้งก่อนนู้นก็ไม่เห็นมานี่เสียงนุ่มที่ฟังดูก็รู้ว่ายังน้อยใจอยู่เอ่ยขึ้น..ก็จริงนี่โซโล่คอนครั้งแรกก็ไม่ไป..มันน่าน้อยใจชะมัด

ขอโทษ...ติดงานไปไม่ได้จริงๆชั้นก็บอกแล้ว....แต่ครั้งนี่ชั้นจะพยายามไปให้ได้เลย...นะ!

ตามใจ...จะไปไม่ไปก็แล้วแต่นายชั้นไม่เห็นสนเลย

ซึบาสะอย่างอนสินะ..ไอ..คาตะ...คุง!เสียงทุ้มเอ่ยง้อซึบาสะ เน้นย้ำทุกคำพูดว่าร่างบางคือคนเดียวที่รักนักหนา ....รัก..มากที่สุด

ไม่นานนักช่วงเวลาที่ทักกี้ไม่ชอบและไม่อยากให้มาถึงก็มาถึงจนได้..วันที่ซึบาสะแสดงที่โตเกียวเสร็จเรียบร้อยและจะต้องไปแสดงที่ต่างจังหวัดต่อ...ตอนที่อยู่โตเกียวก็ยังไปกลับที่บ้านได้อยู่ยังพอได้ให้เห็นหน้า ได้กอดให้หายคิดถึงบ้าง แต่นี่ไปต่างจังหวัดแบบนี้ถ้าจะขอร้องให้กลับมาค้างที่บ้านบ้างก็คงจะเป็นไปได้ยาก..ยิ่งกับซึบาสะที่เห็นงานสำคัญกว่า(สามี)ด้วยแล้วจะให้กลับมาคงยากแทบติดลบ...นี่ก็ไปตั้งหลายวันแล้วโทรคุยกันอยู่ทุกวันก็จริงไม่เห็นมันจะหายคิดถึงเลย..กลับคิดถึงมากกว่าเก่าเสียอีก

((โมชิโมชิ..อืมนี่ชั้นเองนะ..เป็นยังไงบ้างเหนื่อยมากมั้ย?))

((อืมเหนื่อยแต่ก็สนุกดี..แล้วนายล่ะเป็นยังไงบ้าง))

((ก็เรื่อยๆแหล่ะถ่ายละครบ้าง ถ่ายแบบบ้าง...คิดถึงซึบะจังมากเลยนะ!))

((งั้นเหรอ ....แต่ว่าชั้นต้องไปอีกหลายจังหวัดน่ะคงอีกนานกว่าจะกลับ))

((งั้นเหรอ...ชั้นก็ติดถ่ายละครด้วยสิจะตามไปก็คงไม่ได้..แย่จัง))

((เถอะน่า อีกไม่นานหรอกเดี๋ยวเราก็ได้เจอกันแล้ว..อ้ะชั้นต้องเตรียมตัวขึ้นเวทีแล้วนะเอาไว้ค่อยคุยกันใหม่นะ..บาย))

อ้ะ..เห!!..วางไปซะละ..นี่นายไม่คิดถึงชั้นเหมือนที่ชั้นคิดถึงนายเลยสินะซึบาสะ..

บ้านหลังใหญ่ที่มีพื้นที่ขนาดกว้างขวางถูกตกแต่งด้วยเครื่องเรือนที่สมัย อุปกรณ์อำนวยความสะดวกครบครันแต่ทว่าตอนนี้ช่างเงียบสนิทปราศจากผู้อยู่อาศัย ประตูบานกว้างถูกเปิดออกพร้อมกับแสงไฟที่สร้างความสว่างให้กับห้องที่ถูกปกคลุมด้วยความมืด..ร่างหนาจัดการเปลี่ยนรองเท้าใส่อยู่บ้านก่อนที่จะเดินเข้ามาในบ้าน..แต่น่าแปลกทั้งที่ตอนเช้าก่อนออกไปก็ปิดแอร์เรียบร้อยแล้วนี่นาแล้วตอนนี้ทำไมมันยังถึงทำงานอยู่ล่ะ..ถ้าจะว่าเป็นพ่อกับแม่ก็คงไม่ใช่แน่ๆเพราะตอนนี้สองคนนั้นคงสวีทหวานกับการฮันนีมูนครั้งที่ร้อยแปดอยู่ที่โอกินาว่าอยู่แน่ๆ..รึว่าเค้าจะลืมจริงๆ..นี่เราคิดถึงซึบาสะมากจนเอ๋อไปแล้วหรือเนี่ย

คอแห้งจังแฮะ!ว่าแล้วร่างหนาก็เดินตรงไปยังห้องครัวที่จัดไว้อยู่ด้านในทันที..แต่เอ้ะทำไม

ทำไมไฟในครัวมันถึงเปิดอยู่ล่ะ..กะก็????อะไร..ไม่เห็นจะเข้าใจเลยอ่ะไฟฟ้าบ้านนี้มันเป็นอะไรเนี่ยปิดเปิดเองได้ด้วยเหรอ...เอ้ะแต่..กลิ่นแบบนี้มัน..มัน..ใช่เลยจะเป็นใครไปไม่ได้ถ้าไม่ใช่?

ซึบาสะ!!

กลับมาแล้วเหรอ..ชั้นเพิ่งทำอาหารเสร็จมากินด้วยกันสิซึบาสะยิ้มรับพร้อมทั้งจัดแจงนำอาหารไปวางที่โต๊ะ แต่ก็ต้องหยุดเมื่อร่างหนาที่เพิ่งเข้าตรงรี่เข้ามากอดจนแทบหายใจไม่ออก

มาทำไมไม่เห็นบอกกันบ้าง..แล้วทำไมไม่เปิดไฟตกใจนึกว่าผีหลอกแล้วรู้รึเปล่าเนี่ยทักกี้เอ่ยเสียงตัดพ้อ..ก็มันจริงนี่คนยิ่งกลัวๆเรื่องพวกนี้อยู่ด้วย..

ได้วันหยุดวันนึงน่ะ...ซื้อของเสร็จก็รีบตรงเข้าครัวเปิดไฟตรงนี้กับเปิดแอร์เลยไม่ได้สนใจอย่างอื่นเห็นว่าได้เวลานายจะกลับแล้วเดี๋ยวทำไม่ทันร่างบางให้เหตุผลไปตามจริง..พอลงเครื่องเสร็จก็รีบตรงรี่ไปซื้อของเลยเพราะรู้ว่ายังไงทักกี้ก็ไม่ซื้อตุนไว้อยู่แล้วนอกจากเบียร์..แค่นี้ก็เหนื่อยแทบตายคิดว่าจะไม่ทันซะแล้ว

แล้วจะมาทำไมไม่บอกล่ะ?

ถ้าบอกก็ไม่สนุกน่ะสิ.!!

แล้วถ้าเกิดวันนี้ชั้นไม่กลับบ้านล่ะ?

ไม่เห็นเป็นไรเลย ของพวกนี้ก็โยนให้หมามันกินซะก็สิ้นเรื่อง

โอ๋ๆๆอย่าเพิ่งโกรธสิ..คิดถึงซึบาสะมากเลยนะทักกี้พูดพร้อมกระชับแรงกอดให้มากขึ้นไปอีก

คิดถึงเหมือนกันนั่นแหล่ะ...อ้ะเดี๋ยวนะชั้นมีของมาฝากนายด้วยล่ะว่าแล้วร่างบางก็ทำการแกะมือปลาหมึกที่นัวเนียอยู่แล้วหายไปในห้องนอนสักพักก็กลับออกมาพร้อมกับกล่องเล็กๆใบหนึ่ง

อ้ะ..ชั้นให้....นายคงชอบ...ลองเปิดกล่องดูสิซึบาสะยืนกล่องที่เข้าไปเอามาให้ร่างหนา..อุตส่าห็เลือกอยู่ตั้งนานน่าจะถูกใจล่ะนะ

เอ๊ะ...หืม..หัวเข็มขัดอย่างนั้นเหรอ..ขอบคุณนะชั้นชอบมากเลยล่ะทักกี้ยิ้มกริ่มเมื่อได้รู้ว่าของที่อยู่ในกล่องเป็นอะไร...คนๆเดียวที่รู้ว่าอยากได้อะไรต้องการอะไร..แค่มองตา...ก็เข้าใจ

แต่ว่านะซึบะจัง..ชั้นน่ะยังไม่ค่อยหิวกับอาหารพวกนี้ซักเท่าไหร่ตอนนี้อยากกินอย่างอื่นมากกว่าอ่ะ!!

แล้วอยากกินอะไรน่ะ..เอ๊ะรึว่า...อีกแล้วเหรอไม่นะ..ม่ายยยยยยยย...และเช่นเคยกับการอยากทำอะไรก็ทำคราวนี้ก็อีกครั้งว่าแล้วก็อุ้มซึบาสะเข้าห้องนอนทันที...จะเป็นอะไรไปเสียอีกล่ะ..ของที่นายทาคิซาว่าคนนี้อยากจะกินถ้าไม่ใช่ซึบาสะ...ก็อุตส่าห์ยอมกลับบ้านทั้งที่จะไม่มาก็ได้แถมยังมีของฝากถูกใจมาให้ทำเพื่อผมขนาดนี้แล้วต่อไปผมก็จะทำเพื่อคุณบ้างล่ะครับที่รักของผม...TO YOU FOR YOU [Only]

END

edit @ 2007/04/16 15:53:19